Nowy w Linuksie? 5 środowisk graficznych, które polecam wypróbować jako pierwsze - i dlaczego
Wybór odpowiedniego środowiska graficznego może zdecydować o sukcesie lub porażce twojego doświadczenia z Linuksem. Oto najlepsze opcje dla nowych użytkowników.
Najważniejsze wnioski z Linux-Terminal.com
- Nie wszystkie środowiska graficzne Linuksa są tworzone równo.
- Niektóre komputery stacjonarne są lepiej przystosowane dla doświadczonych użytkowników Linuksa.
- Są pewne komputery stacjonarne, które sprawiają, że nowi użytkownicy czują się jak w domu.
Jednym z aspektów Linuksa, który zawsze był jego siłą, jest wybór. Jako użytkownik masz możliwość uczynienia systemu operacyjnego open-source dokładnie takim, jakim chcesz go mieć. Istnieją opcje praktycznie we wszystkim, od jądra aż po środowisko graficzne.
Chociaż wybór jądra może nie ułatwiać życia nowym użytkownikom, środowisko graficzne z pewnością to zrobi. Niektóre pulpitowe systemy Linux po prostu nie są stworzone dla osób nowych na tej platformie. Na przykład menedżer okien i3 z kafelkami nie jest dla osób o słabym sercu. Jeśli chodzi o GNOME, jest to łatwe w użyciu środowisko graficzne, ale jest wystarczająco inne, że wielu użytkowników może mieć początkowo trudności ze zrozumieniem, jak działa.
Wybór odpowiedniego środowiska graficznego może zadecydować o sukcesie lub porażce twojego doświadczenia. Wybierz niewłaściwe środowisko, a poczujesz się bardziej sfrustrowany niż zadowolony. Z drugiej strony, jeśli wybierzesz środowisko, które idealnie nadaje się dla nowych użytkowników, to doświadczenie będzie na tyle proste, że utrzyma cię przy Linuksie.
Ale które z tych środowisk graficznych są najlepiej przystosowane dla nowych użytkowników? Pozwól, że przedstawię ci moją piątkę najlepszych, z których każde stanowi idealne środowisko dla nowego użytkownika.
1. KDE Plasma
Kiedy po raz pierwszy zalogujesz się do KDE Plasma, zauważysz, że wszystko wygląda znajomo... ale z odrobiną więcej finezji.
KDE Plasma oferuje układ podobny do pulpitów, których używałeś, odkąd pierwszy raz położyłeś palce na klawiaturze. Posiada menu pulpitu, panel, zasobnik systemowy, klikalne ikony, powiadomienia oraz wszystko to, co składa się na przyjazny dla początkujących pulpit. Dodatkowo, KDE Plasma jest przepiękne, więc nie będziesz miał wrażenia, że używasz pulpitu Linuxa z wczesnych lat 2000.
Jednym z moich ulubionych aspektów KDE Plasma jest to, że może być nirwaną dla nowego użytkownika, ale także rośnie razem z użytkownikiem, gdy zdobywa coraz większe doświadczenie. Na początku pozostawisz domyślne ustawienia i prawdopodobnie nie zmienisz zbyt wiele. W miarę jak będziesz się uczyć więcej o Linuksie, możesz odkryć, że zaglądasz do aplikacji Ustawienia i dostosowujesz pulpit, aby lepiej odpowiadał twoim nowym umiejętnościom z Linuksa lub po prostu, aby stworzyć niesamowicie piękny pulpit. KDE Plasma jest w tym bardzo dobra.
KDE Plasma ułatwia także połączenie telefonu z komputerem stacjonarnym dzięki KDE Connect (z integracją menedżera plików). Innymi słowy, to środowisko pulpitu upraszcza prawie wszystko, nie rezygnując z estetyki.
Nie wymaga wiele wysiłku, aby przekształcić KDE Plasma w bardziej nowoczesny pulpit.
KDE Plasma jest dostarczany jako domyślne środowisko graficzne dla dystrybucji takich jak Kubuntu, KDE Neon, Fedora KDE Spin, openSUSE Tumbleweed, Mandriva i Manjaro KDE.
2. Cynamon
Wyobraź sobie KDE Plasma bez nowoczesnego wyglądu. Tak właśnie widzę Cinnamon.
To środowisko pulpitu powstało po tym, jak deweloperzy GNOME przeszli z serii 2.x do GNOME 3 (Shell). Niektórzy byli oburzeni tym drastycznym przesunięciem, a grupa deweloperów postanowiła stworzyć nowy pulpit oparty na GNOME 2. Cinnamon jest idealny dla tych, którzy nie chcą zmieniać sposobu interakcji z komputerem i niezbyt przejmują się estetyką. To nie znaczy, że Cinnamon jest brzydki... nie jest.
Jest jednak dość zwyczajny pod względem wyglądu, zwłaszcza w porównaniu do KDE Plasma. Niemniej jednak, Cinnamon jest także lekkim środowiskiem graficznym, co oznacza, że jest idealnie odpowiedni dla starszego sprzętu. Może to być korzystne dla tych, którzy chcą wypróbować Linuksa i mają starszy, nieużywany komputer. Cinnamon oferuje podobny interfejs użytkownika jak KDE Plasma, włącznie z menu pulpitu, panelem, tacą systemową i klikalnymi ikonami. Z drugiej strony, Cinnamon nie jest tak konfigurowalny jak KDE Plasma.
Jeśli szukasz lekkiego środowiska graficznego przypominającego Windows XP lub 7 i nie zależy Ci na mnóstwie dodatków i udogodnień, Cinnamon jest dla Ciebie idealny.
Cinnamon jest nieco bardziej nowoczesny i konfigurowalny niż MATE.
Cinnamon jest dostarczany jako domyślne środowisko graficzne dla dystrybucji takich jak Linux Mint, Fedora Cinnamon, Manjaro Cinnamon, EndeavorOS (można wybrać podczas instalacji) i Solus.
3. MATE
MATE (wymawiane Ma-Tay) jest kolejną kontynuacją GNOME 2, więc ma wiele podobieństw do Cinnamon.
Moim zdaniem MATE to mniej nowoczesna wersja Cinnamon. W MATE masz dwa różne panele — jeden na dole i jeden na górze. Ale nie daj się zwieść prostocie, ponieważ można wprowadzać różne modyfikacje. Możesz zmieniać motyw, czcionki, tworzyć dodatkowe panele, dostosowywać ustawienia domyślne, dodawać aplety i nie tylko.
Kiedy używasz MATE, poczujesz się, jakbyś przeniósł się do wczesnych lat 2000, kiedy GNOME 2 było na topie. I chociaż MATE może wyglądać trochę staroświecko, jest aktywnie rozwijany. Deweloperzy są zaangażowani w to, aby pulpit zachował wygląd i odczucie GNOME 2, więc szanse na nadanie mu bardziej nowoczesnego charakteru są niewielkie. Jedną z najlepszych rzeczy w MATE jest to, że jest idealnie dopasowany do użytkowników o różnym stopniu zaawansowania w Linuxie. Jest bardzo łatwy dla nowych użytkowników, a osoby zaznajomione z Linuxem docenią szybkość i prostotę pulpitu, dzięki czemu mogą skupić się bardziej na wykonywaniu swoich zadań.
W ciągu mniej niż minuty możesz mieć znacznie nowocześniej wyglądający interfejs użytkownika dla Ubuntu MATE.
MATE jest dostępne jako opcja środowiska graficznego dla dystrybucji takich jak Linux Mint, Debian, Kali Linux, Fedora MATE-Compiz, SparkyLinux, Ubuntu MATE, PCLinuxOS i MocaccinoOS.
4. Panteon
Jeśli lubisz pulpit MacOS, Pantheon również przypadnie Ci do gustu.
Pantheon wygląda i sprawia wrażenie bardzo podobne do interfejsu MacOS (poza nowym motywem Glass), ale jest znacznie lżejszy (więc będzie wydawał się szybszy). Pantheon zawiera górny pasek, dock i menu pulpitu, więc jeśli używałeś MacOS, poczujesz się jak w domu z Pantheon. To środowisko graficzne jest często uważane za minimalistyczne, ale uważam, że nie jest to całkowicie prawda, ponieważ Pantheon zawiera wszystkie funkcje potrzebne do pracy efektywnej i prostej. Jeśli lubisz nowoczesnie wyglądający pulpit, ale chcesz pozostać przy czymś znajomym, Pantheon jest świetną opcją. Ten pulpit Linuksa jest od razu znajomy i łatwy w użyciu.
Jedną z rzeczy dotyczących Pantheon jest to, że nie jest on zbyt konfigurowalny. To właściwie dobra rzecz dla nowych użytkowników, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że MacOS podchodzi do tego w ten sam sposób. Nie daj się jednak zwieść; możesz dostosować Pantheon... szczególnie dock (Plank). Kolejną rzeczą, którą naprawdę szanuję w Pantheon, jest to, że zespół deweloperski dobrze słucha użytkowników i wprowadza najbardziej pożądane funkcje.
elementary OS jest tak łatwy w użyciu, jak jest elegancki.
Pantheon jest domyślnym środowiskiem graficznym dla elementaryOS, ale można go również zainstalować na Arch Linux i Debianie.
5. Falista
Kocham Budgie. Naprawdę. Nie tylko jest piękny, ale także bardzo konfigurowalny. Jeśli możesz wyobrazić sobie nowy układ, Budgie może się do niego dostosować. Jednak po wyjęciu z pudełka Budgie wygląda bardzo podobnie do pulpitu Windows. Budgie zawiera dolny panel, menu pulpitu, zasobnik systemowy i klikalne ikony. Jednocześnie Budgie może zostać przekształcony w pulpit przypominający MacOS... lub coś całkowicie innego, a przy tym wygląda tak dobrze, jak tylko środowisko pulpitu może wyglądać.
Chociaż Budgie trzyma się typowego układu pulpitu, nadal udaje mu się wyglądać bardzo nowocześnie. Podobnie jak KDE Plasma, Budgie może rozwijać się wraz z użytkownikiem. Na początku trzymaj się domyślnego układu, a gdy nauczysz się więcej o Linuxie, zagłęb się w opcje personalizacji i spraw, by wyglądał i działał dokładnie tak, jak chcesz. Istnieje też Kreator Powitalny Budgie, który pomaga nowym użytkownikom zapoznać się z pulpitem. To duży plus w mojej ocenie.
Możesz nie zobaczyć Kreatora Powitalnego przy pierwszym logowaniu, ale znajdziesz go w menu i zdecydowanie polecam z niego korzystać.
To jest piękne, to jest odważne, to jest Budgie.
Budgie jest dostarczany jako domyślne środowisko graficzne dla Ubuntu Budgie, ale można go również wybrać w RebornOS, EndeavorOS i zainstalować w większości dystrybucji Linuksa.





