Blockchain 2.0 - EOS.IO buduje infrastrukturę do tworzenia aplikacji DApps
Kiedy startup oparty na technologii blockchain zarabia ponad 4 miliardy dolarów poprzez ICO, nie mając produktu lub usługi, które mogłyby mu się przydać, jest to godne uwagi. W tym momencie staje się jasne, że ludzie zainwestowali te miliardy w ten projekt, ponieważ wydawał się on wiele obiecywać. Ten post będzie miał na celu zdemistyfikowanie tej mistycznej i pozornie potężnej platformy.
EOS.IO to platforma blockchain, której celem jest rozwój standaryzowanej infrastruktury, w tym protokołu aplikacji i systemu operacyjnego do tworzenia DApps (aplikacji rozproszonych). Block.one, główny programista i inwestor projektu, widzi EOS.IO jako pierwszy na świecie rozproszony system operacyjny zapewniający rozwijające się środowisko dla zdecentralizowanych aplikacji. System ma odzwierciedlać prawdziwy komputer, symulując sprzęt, taki jak procesory, procesory graficzne, a nawet pamięć RAM, oprócz oczywistych rozwiązań pamięci masowej dzięki uprzejmości systemu baz danych Blockchain.
Kim jest block.one?
Block.one to firma stojąca za EOS.IO. Opracowali platformę od podstaw w oparciu o białą księgę opublikowaną na GitHub. Block.one przewodził także całorocznemu „ciągłemu” ICO, które ostatecznie przyniosło im aż 4 miliardy dolarów. Mają jeden z najlepszych zespołów wspierających i doradców, na jaki może liczyć każda firma w przestrzeni blockchain, dzięki partnerstwu z Bitmain, Louisem Baconem i Alanem Howardem między innymi. Nie wspominając o tym, że Peter Thiel jest jednym z głównych inwestorów firmy. Oczekiwania wobec ich rzekomej platformy EOS.IO i ich funduszu kryptograficznego VC EOS.VC są rzeczywiście wysokie.
Co to jest EOS.IO?
Trudno o krótki opis EOS.IO. Platforma ma na celu pozycjonowanie się jako komputer ogólnoświatowy z wirtualnie symulowanymi zasobami, tworząc w ten sposób wirtualne środowisko do tworzenia i uruchamiania rozproszonych aplikacji. Zespół stojący za EOS.IO ma na celu osiągnięcie następujących celów, bezpośrednio cytując Ethereum jako konkurencję.
Zwiększ przepustowość transakcji do milionów na sekundę,
Chociaż EOS.IO nie jest w stanie rozwiązać żadnego z tych problemów, platforma ma kilka możliwości, które czynią ją godną uwagi alternatywą dla Ethereum dla entuzjastów i programistów DApp.
- Skalowalność: EOS.IO używa innego algorytmu konsensusu do obsługi bloków zwanego DPoS. Opisaliśmy to pokrótce poniżej. System DPoS zasadniczo pozwala systemowi obsłużyć znacznie więcej żądań przy lepszych prędkościach, niż jest w stanie zapewnić Ethereum dzięki algorytmowi PoW. Twierdzą, że ponieważ będą w stanie obsłużyć tak ogromną przepustowość, będą mogli sobie pozwolić na transakcje przy nieznacznych lub nawet zerowych opłatach, jeśli zajdzie taka potrzeba.
- Możliwości zarządzania: algorytm konsensusu umożliwia EOS.IO dynamiczne rozpoznawanie zachowań złośliwych użytkowników (lub węzłów) w celu ukarania lub dezaktywacji użytkownika. Funkcja wybranego delegata w systemie delegowanego dowodu stawki zapewnia także szybsze wprowadzanie zmian w zasadach rządzących siecią i jej użytkownikami.
- Przetwarzanie równoległe: reklamowana inna ważna funkcja. Zasadniczo umożliwi to programom w łańcuchu bloków EOS.IO wykorzystywanie wielu komputerów lub procesorów, a nawet zasobów obliczeniowych, takich jak procesory graficzne, do równoległego przetwarzania dużych porcji danych i bloków. Nie jest to jeszcze widoczne w gotowej formie do wdrożenia. (Nie jest to jednak unikalna funkcja EOS.IO. Hyperledger Sawtooth i Burrow obsługują obecnie to samo).
- Samowystarczalność: system ma wbudowany system składania skarg wraz z dobrze zdefiniowanymi systemami motywacyjnymi i karnymi zapewniającymi informację zwrotną na temat akceptowalnych i niedopuszczalnych zachowań. Oznacza to, że platforma posiada system zarządzania bez faktycznego centralnego organu zarządzającego.
Wszystkie lub przynajmniej większość zalet systemu opiera się na algorytmie konsensusu, którym się kieruje, DPoS. Poniżej zbadamy więcej na ten temat.
Jaki jest algorytm konsensusu delegowanego dowodu stawki (DPoS)?
Jeśli chodzi o łańcuchy bloków, algorytmy konsensusu dają im siłę i przewagę, której potrzebują. Jednakże, zgodnie z ogólną zasadą, wraz ze wzrostem „otwartości” i niezmienności księgi rośnie także moc obliczeniowa wymagana do jej obsługi. Na przykład, jeśli blockchain ma być zabezpieczony przed włamaniami, być bezpieczny i niezmienny w odniesieniu do danych, a jednocześnie być dostępny dla wielu użytkowników, będzie zużywał dużo mocy obliczeniowej na swoje utworzenie i utrzymanie. Pomyśl o tym jak o kłódce numerycznej. 6-cyfrowy kod PIN jest bezpieczniejszy niż 3-cyfrowy kod PIN, ale ten drugi będzie łatwiejszy i szybszy do otwarcia. Teraz rozważ milion takich zamków, ale przy ograniczonej sile roboczej, aby je otworzyć, i uzyskasz skalę, na jaką działają łańcuchy bloków działają i jak duże znaczenie mają te algorytmy konsensusu.
W rzeczywistości jest to główny obszar, w którym konkurencyjne platformy różnią się od siebie. Hyperledger Sawtooth wykorzystuje algorytm dowodu upływu czasu (PoET), podczas gdy Ethereum wykorzystuje nieco zmodyfikowany algorytm dowodu pracy (PoW). Każdy z nich ma swoje zalety i wady, które omówimy w szczegółowym poście później. Jednak na razie należy zauważyć, że EOS.IO wykorzystuje mechanizm delegowanego dowodu stawki do poświadczania i sprawdzania bloków w ramach niego. Ma to następujące konsekwencje dla użytkowników.
Tylko jeden węzeł może aktywnie zmieniać status danych zapisanych na blockchainie. W przypadku systemu opartego na DPoS ten węzeł walidatora jest wybierany w ramach delegacji przez wszystkich posiadaczy tokenów łańcucha bloków. Każdy posiadacz tokena może głosować i mieć wpływ na to, kto powinien być walidatorem. Waga głosu jest zwykle proporcjonalna do liczby tokenów posiadanych przez użytkownika. Jest to postrzegane jako demokratyczny sposób zapewnienia scentralizowanej odpowiedzialności za zarządzanie siecią. Ponadto walidator otrzymuje dodatkowe zachęty pieniężne, aby zapewnić płynne i pozbawione tarć działanie sieci. W przypadku, gdy wybrany członek walidatora lub delegata okaże się złośliwy, system automatycznie odrzuci tego członka węzła.
System DPoS jest wydajny, ponieważ wymaga mniej zasobów obliczeniowych do oddania głosu i wybrania lidera do zatwierdzenia. Co więcej, zachęca do dobrych zachowań i karze złe, co prowadzi do samokorekty i konserwacji łańcucha bloków. Średni czas transakcji dla PoW i DPoS wynosi 10 minut w porównaniu z 10 sekundami. Wadą tego paradygmatu są scentralizowane operacje, systemy głosowania ważonego, brak redundancji i możliwe złośliwe zachowanie ze strony walidatora.
Aby zrozumieć różnicę pomiędzy PoW i DPoS, wyobraźmy sobie następującą sytuację: załóżmy, że Twoja sieć ma 100 uczestników, z których 10 jest w stanie obsłużyć obowiązki walidatora i musisz wybrać jednego, który zrobi to samo. W PoW dajesz każdemu z nich trudny problem do rozwiązania, aby dowiedzieć się, kto jest najszybszy i najmądrzejszy. Dajesz stanowisko walidatora zwycięzcy i nagradzasz go za to samo. W systemie DPoS reszta członków głosuje na osobę, która ich zdaniem powinna objąć to stanowisko. Jest to prosta kwestia wyboru w oparciu o dane arytmetyczne dotyczące wydajności oparte na przeszłości. Węzeł z największą liczbą głosów wygrywa, a jeśli zwycięzca spróbuje zrobić coś podejrzanego, ten sam elektorat głosuje na niego w kolejnej transakcji.
Czy zatem Ethereum na tym traci?
Podczas gdy EOS.IO ma jeszcze wiele do zrobienia, zanim w ogóle znajdzie się na tym samym polu bitwy co Ethereum pod względem kapitalizacji rynkowej i bazy użytkowników, EOS.IO celuje w konkretne niedobory za pomocą Ethereum i je rozwiązuje. Kończymy ten post podsumowaniem niektórych wniosków opartych na artykuł z 2017 r. napisanym i opublikowanym przez Iana Grigga.
Algorytm konsensusu zastosowany w platformie Ethereum (proof of work) zużywa znacznie więcej zasobów obliczeniowych i czasu na przetwarzanie transakcji. Dotyczy to nawet małych rozmiarów bloków. Ogranicza to jego potencjał skalowania i przepustowość. Niewielkie 15 transakcji na sekundę na świecie nie może się równać z ponad 2000 transakcjami zarządzanymi przez sieć płatniczą Visa. Jeśli platforma ma zostać zaadaptowana na skalę globalną w oparciu o wdrożenie na dużą skalę, jest to nie do przyjęcia.
Poleganie na zastrzeżonych językach, zestawach narzędzi i protokołach (w tym na przykład Solidity) ogranicza możliwości programistów. Z tego powodu interoperacyjność między platformami również jest poważnie zagrożona.