Leafpad, prosta i lekka alternatywa dla Gedit [Linux]

Użytkownicy niektórych komputerów przysięgają na swoje edytory tekstu. Używają ich do tworzenia skryptów, edycji złożonych plików HTML i CSS lub obserwacji kodu innych osób. Niektórzy ludzie chcą po prostu prostego miejsca do zapisywania notatek. Jeśli Twoje wymagania dotyczące sporządzania notatek są nieco mniejsze, być może zainteresuje Cię Leafpad, edytor tekstu GTK+, który powinien dobrze wyglądać na każdym pulpicie GNOME.

Instalacja

Zainstalowanie Leafpada na Linuksie jest dość prostym zadaniem, ponieważ jest on dostępny w domyślnych repozytoriach większości dystrybucji. Użytkownicy Fedory mogą znaleźć aplikację, wyszukując w aplikacji „Oprogramowanie”. Jeśli jesteś użytkownikiem Ubuntu, możesz znaleźć aplikację ukrytą w Centrum oprogramowania Ubuntu. Jeśli korzystasz z innej dystrybucji, prawdopodobnie zdobycie Leafpad powinno być proste.

Dla tych, którzy wolą wiersz poleceń:

sudo apt-get install leafpad

Zalety

Tak wygląda Leafpad po pierwszym otwarciu. Od razu zauważysz, że ten program jest pusty. Jest to proste, tak proste, że nie ma nawet paska narzędzi. Niektórzy z nas wolą tę prostotę. Mam tendencję do usuwania pasków narzędzi z moich edytorów tekstu i edytorów tekstu, ponieważ lubię mieć jak najmniej rozpraszaczy podczas pisania. Leafpad jest domyślnie wysyłany w ten sposób. Zaletą jest to, że menu Leafpada jest tak proste, że w ogóle nie ma potrzeby stosowania paska narzędzi.

Leafpad przedstawia tylko najbardziej podstawowe opcje. W menu opcji Leafpad umożliwia wybranie określonej czcionki do użycia w aplikacji. Jest to jedyna opcja formatowania dostępna w Leafpad i każda wybrana tutaj zmiana zostanie zastosowana do całego tekstu w oknie. Oprócz opcji przedstawionych powyżej, Leafpad oferuje również podstawową funkcję wyszukiwania, dzięki której użytkownicy mogą znaleźć i zamienić tekst lub przejść do określonych numerów linii.

Jednak dla wielu użytkowników największą atrakcją Leafpad może być to, jak mało zasobów systemowych wymaga. Leafpad to świetna opcja dla tych, którzy wolą minimalną instalację lub lekką dystrybucję, szczególnie jeśli używasz Linuksa na starszym sprzęcie.

Niedogodności

Słabość Liściasta jest taka sama jak jego atrakcyjność. Gedit to bardziej wszechstronne narzędzie, prezentujące podstawowy domyślny interfejs z bardziej zaawansowanymi funkcjami ukrytymi pod spodem. Dzięki Leafpadowi otrzymujesz to, co widzisz, bez żadnej (lub niewielkiej) możliwości rozszerzenia jego funkcjonalności. Nawet lekkim użytkownikom może zabraknąć opcji otwierania wielu plików tekstowych w oddzielnych zakładkach. Leafpad umożliwia jednoczesne otwarcie wielu plików tekstowych, ale każdy plik ma własne okno.

Ustaw Leafpad jako domyślny

Uczynienie Leafpad nowym domyślnym edytorem tekstu jest łatwe. Kliknij prawym przyciskiem myszy dowolny plik tekstowy i wybierz „Właściwości”. Kliknij kartę „Otwórz za pomocą”, wybierz Leafpad, a następnie kliknij przycisk Ustaw jako domyślny. Jesteś skończony!

Wniosek