Co to jest AppImage w systemie Linux?

W dystrybucji Linuksa powinieneś zawsze, jeśli to możliwe, instalować nowe oprogramowanie przy pomocy menedżera pakietów. Dzięki temu wszystko jest czyste, a wszystkie pliki są śledzone przez menedżera i można je później łatwo usunąć. Pomaga to również uniknąć potencjalnych problemów podczas późniejszej aktualizacji dystrybucji. Ponieważ jednak Twoja dystrybucja może nie zawierać potrzebnego oprogramowania lub niektóre z nich mogą być zbyt stare, czasami będziesz musiał uciekać się do alternatyw. Jednak spośród wszystkich tych alternatyw należy wybierać pliki „.deb” lub „.rpm” stron trzecich tylko w ostateczności.

Co to jest obraz aplikacji?

W systemie Windows możesz pobrać archiwum ZIP, rozpakować zawartość do katalogu i uruchomić w nim aplikację bez konieczności jej instalowania. Nazywa się to aplikacją przenośną, ponieważ można ją skopiować na pamięć USB, a następnie uruchomić na dowolnym komputerze z systemem operacyjnym Windows.

AppImage, choć technicznie skonstruowany w inny sposób, działa tak samo z punktu widzenia użytkownika. Pobierasz jeden plik i uruchamiasz program w systemie operacyjnym Linux bez konieczności instalowania czegokolwiek. Co więcej, możesz także skopiować to na pamięć USB i będzie działać na Debianie, Ubuntu, Arch Linux, openSUSE, Fedorze lub dowolnej innej dystrybucji Linuksa.

Jak działa AppImage?

Program zwykle musi korzystać z niektórych bibliotek, aby wykonać jakąś pracę. Dystrybucja wybiera określone wersje bibliotek i upewnia się, że wszystkie zawarte w niej programy będą z nimi działać. Losowa wersja losowego programu z Internetu może wymagać bibliotek, które nie są zawarte w Twojej dystrybucji.

Zamiast polegać na tym, co zapewnia Twój system operacyjny, AppImage pakuje wszystko, czego potrzebuje aplikacja, w jednym pliku. Po uruchomieniu tego pliku wykonuje on swoją magię i tworzy tymczasowy system plików, w którym ma dostęp do wszystkiego, czego potrzebuje. Na poniższej ilustracji widać zawartość pliku tymczasowego systemu plików LibreOffice AppImage.

Można tu zauważyć, jak zawiera niezbędne biblioteki, pliki, których nazwy zaczynają się od „lib” i kończą na rozszerzeniu „.so”.

AppImage kontra Snap i Flatpak

Aplikacje Flatpak/Snap mogą wydawać się podobne do aplikacji AppImage, ale są zupełnie inne. Na początek flatpaki i snapy wymagają wcześniejszej instalacji środowiska i demona. Demon nadzoruje i zarządza sposobem działania, aktualizacji, instalacji i tak dalej aplikacji. Każde rozwiązanie ma oczywiście zalety i wady i nie ma takiego, które jest „najlepsze”. Wszystko zależy od tego, czego potrzebujesz od swojego oprogramowania.

Oto kilka zalet zatrzasków/płaskich opakowań:

Działają w trybie piaskownicy i są odizolowane od reszty systemu. Zapewnia to ochronę przed większością typów złośliwego oprogramowania i chroni wszystko.
Możesz pobrać snapy z centralnego sklepu. Możesz także wyszukiwać oprogramowanie, pobierać i instalować bezpośrednio z wiersza poleceń.
Aktualizacja pakietów jest łatwa. Demon przegląda sklep, aby sprawdzić, czy jest dostępna nowsza wersja, i wykonuje to zadanie za Ciebie.

Zalety AppImage:

Nie musisz przygotowywać systemu przed uruchomieniem AppImage. Może się wydawać, że nie jest to duży problem, instalujesz demona Snap tylko raz, a potem po prostu działa. Ale pomyśl o tym scenariuszu. Jesteś w szkole i musisz szybko uruchomić program. Nie możesz zainstalować demona snapu (bez uprawnień roota), więc nie możesz uruchomić swojego ulubionego snapa. Możesz jednak pobrać AppImage i uruchomić go, nawet bez uprawnień administratora.
Prawdziwie przenośny: możesz przenieść AppImage na pamięć USB i uruchomić go w dowolnym systemie operacyjnym Linux.
Niektóre programy AppImage mogą aktualizować się same.
Wszystko zawarte jest w jednym pliku. Nie ma nic prostszego: pobierz plik, aby „zainstalować”, usuń go, aby „odinstalować”.

Jak uruchomić AppImage

Po pobraniu takiego pliku nie będzie on natychmiast wykonywalny. W niektórych przypadkach może pojawić się ikona pliku wykonywalnego. W innych przypadkach coś może się nawet wydarzyć po dwukrotnym kliknięciu. Na przykład system operacyjny może pomylić go z plikiem wideo i spróbować otworzyć go za pomocą odtwarzacza wideo.

Jednak po zakończeniu pobierania należy kliknąć plik prawym przyciskiem myszy, przejść do Właściwości, następnie Uprawnienia i włączyć w nim bit wykonywalny. Sposób wykonania tej czynności zależy od środowiska pulpitu.

Dostępna jest opcja zezwalająca na uruchomienie pliku jako programu/pliku wykonywalnego lub opcja zezwalająca na uprawnienie „Wykonaj” dla „Każdego”.

Wniosek

Jeśli chcesz przetestować jeden z programów, możesz znaleźć listę programów AppImage. Nie ma jednak oficjalnego sklepu centralnego i przez większość czasu plik AppImage znajduje się na liście opcji pobierania na stronie pobierania programu.

Jeśli zastanawiasz się, czy powinieneś używać AppImage, Snap czy Flatpak, odpowiedź jest prosta. Jeśli rzadko korzystasz z aplikacji innych niż udostępniane przez menedżera pakietów, używaj AppImage, jeśli to możliwe. Jeśli jednak często potrzebujesz oprogramowania innych firm i używasz go tylko na komputerze lokalnym, użyj Snap lub Flatpak. Jeśli chcesz zabrać ze sobą aplikacje i uruchomić je na innych komputerach, użyj aplikacji AppImage, gdy jest ona dostępna.