Jak włączyć i używać Flatpak w Fedorze

Wraz z wydaniami Fedory 32 i Ubuntu 20.04 użytkownicy Linuksa zaobserwowali zmianę w formatowaniu pakietów, czy to ku ich radości, czy rozczarowaniu. Uniwersalne formaty opakowań, takie jak Snap i Flatpak, zaczynają zyskiwać na popularności i moim zdaniem nie bez powodu. Jest to łatwy i prosty sposób na uzyskanie dostępu do ogromnej różnorodności oprogramowania, zarówno bezpłatnego, jak i zastrzeżonego, a programiści łatwiej go pakować.

Jednak uruchomienie systemu Linux może być mylące, szczególnie dla nowych użytkowników. Tutaj dowiesz się, jak używać Flatpak w Fedorze, chociaż instrukcje powinny działać w każdym systemie, w którym zainstalowany jest Flatpak.

Instalowanie Flatpak na Fedorze

Aby rozpocząć, upewnij się, że Flatpak jest zainstalowany. Aby to zrobić, przejdź do strony konfiguracji Flatpak i wybierz dystrybucję, której chcesz użyć do zainstalowania Flatpak. W tym samouczku kliknę Fedorę, ale widzisz, że istnieje ogromna liczba dystrybucji do wyboru.

Stąd powinien zostać wyświetlony monit o pobranie pliku repozytorium Flatpak dla Fedory. Różni się to trochę od innych dystrybucji, ponieważ Flatpak jest preinstalowany w Fedorze.

Możesz po prostu kliknąć link do pliku repozytorium Flatpak lub wprowadzić poniższe polecenie:

flatpak remote-add --if-not-exists flathub https://flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo

Jeśli zdecydujesz się pobrać plik repozytorium, po prostu postępuj zgodnie z instrukcjami, aby go zainstalować. W tym momencie wszystko jest gotowe do używania systemu Fedora z pakietami Flatpak z repozytorium Flathub. Istnieje kilka sposobów przeglądania repozytorium Flathub.

1. Zainstaluj Flatpaks za pomocą oprogramowania Gnome/Discover

Fedora ma już zainstalowane niezbędne wtyczki, więc możesz przeglądać swój sklep z oprogramowaniem w poszukiwaniu pakietów Flatpak w taki sam sposób, w jaki szukasz dowolnego innego oprogramowania. Jest to niezwykle wygodne dla tych, którzy już lubią przeglądać sklep z oprogramowaniem w poszukiwaniu aplikacji. Integruje się bezbłędnie i prawie nie wiesz, że zainstalowana aplikacja to Flatpak, chyba że zwrócisz uwagę na źródło.

Czasami może to być nieco niezdarne, biorąc pod uwagę, że wtapia się w całość tak płynnie. Oprogramowanie może zostać utracone w tak rozległym sklepie z oprogramowaniem, zwłaszcza gdy pakiety Flatpak stanowią mniejszość pakietów. Istnieje jednak bardzo prosty sposób na przeglądanie tylko Flatpaków.

2. Zainstaluj Flatpaks z Flathub.org

Wchodząc bezpośrednio na stronę Flathub, możesz przeglądać wszystkie aplikacje, które Flathub ma do zaoferowania. To świetny sposób, aby zobaczyć, jak obszerny katalog oprogramowania ma do dyspozycji Flathub. Dodatkowo możesz przeglądać według typu aplikacji, bardzo podobnie do tego, co robisz w sklepie z oprogramowaniem na swoim komputerze. Jeśli potrzebujesz gier, narzędzi dla programistów lub aplikacji naukowych, znajdziesz je wszystkie na stronie Flathub, abyś mógł je przeglądać w wolnym czasie.

Wielką zaletą witryny Flatpak jest to, że bardzo ułatwia instalację dowolnej aplikacji, którą znajdziesz. Możesz kliknąć „Zainstaluj” tuż obok nazwy aplikacji u góry strony lub przewinąć w dół i znaleźć polecenie terminala, aby ją zainstalować. Na przykład, jeśli chciałbym tutaj zainstalować Vima, mógłbym kliknąć „Zainstaluj” bezpośrednio u góry lub wprowadzić polecenie na stronie.

flatpak install flathub org.vim.Vim

Prowadzi to do ostatecznego sposobu, w jaki wielu użytkowników Linuksa woli przeszukiwać Flathub i instalować Flatpaki.

3. Zainstaluj Flatpaks z terminala

Używanie terminala do instalowania Flatpaków to jeden z bardziej naturalnych sposobów pracy, przynajmniej dla mnie i wielu innych użytkowników Linuksa. Jedną z największych zalet Linuksa jest używanie wiersza poleceń do instalowania oprogramowania ze zdalnych repozytoriów, zamiast przeglądania strony internetowej i pobierania pliku wykonywalnego lub obrazu dysku. Jest to potężny i rozszerzalny sposób instalowania oprogramowania w systemie Linux, a Flatpak obsługuje polecenia terminala.

Podstawowa składnia jest zawsze taka sama jak powyżej. Polecenie to brzmiało:

flatpak install flathub org.vim.Vim

Pierwsza część, flatpak install flathub, będzie zawsze taka sama, chyba że instalujesz Flatpaks z innego repozytorium niż Flathub. Rzeczywista nazwa Flatpak jest tam, gdzie wszystko staje się zagmatwane. Nie jestem pewien dokładnie, jak i dlaczego nazwy Flatpaków są umieszczane w takim formacie, w jakim są, ale wszystkie zaczynają się najpierw od domeny najwyższego poziomu, czyli TLD. „kom.” i „organizacja”. są powszechne. Dlatego zalecam użycie następującego polecenia, aby najpierw uzyskać dokładną nazwę swojego Flatpak, zamiast próbować ją zapamiętać.

flatpak search vim

Stamtąd będziesz mógł pobrać pełną nazwę swojego Flatpak. Aby uruchomić Flatpak również z terminala, możesz użyć poniższego polecenia:

flatpak run org.vim.Vim

Alternatywnie możesz znaleźć ikonę pulpitu w menu aplikacji i kliknąć ją, aby uruchomić aplikację.

Odinstalowanie Flatpaków

Istnieją dwa główne sposoby odinstalowania Flatpaków w systemie. W przeciwieństwie do procesu instalacji, nie można usunąć Flatpaków ze strony Flathub. Przejdź do strony aplikacji w centrum oprogramowania i kliknij „Usuń” lub możesz uruchomić następujące polecenie, zastępując dowolny Flatpak, który chcesz usunąć:

flatpak remove org.vim.Vim

Znajdź pełną nazwę zainstalowanego Flatpak, wpisując następujące polecenie w terminalu.

flatpak list